Στην κατεύθυνση που βρίσκεται ο αστερισμός του Μεγάλου Κυνός, δύο σπειροειδείς γαλαξίες διέρχονται ο ένας δίπλα από τον άλλον, στα πρώτα στάδια μιας τιτάνιας γαλαξιακής σύγκρουσης. Παλιρροϊκές αλληλεπιδράσεις από τον μεγαλύτερο γαλαξία στρεβλώνουν το σχήμα του μικρότερου, εκτινάσσοντας άστρα, αέρια και σκόνη, σε μία ουρά που εκτείνεται για τουλάχιστον 100.000 έτη φωτός (δεξιό μέρος εικόνας). Σε αντίθεση, όμως, με την καθημερινή μας εμπειρία, όπου οι συγκρούσεις μεταξύ σωμάτων είναι στιγμιαίες, οι γαλαξιακές συγκρούσεις διαρκούν ακόμη και για εκατοντάδες εκατ. έτη, καθώς οι δύο συγκρουόμενοι γαλαξίες πλησιάζουν και απομακρύνονται ο ένας από τον άλλο, σε ένα είδος γαλαξιακού «χορού» που στρεβλώνει όλο και πιο πολύ την σπειροειδή τους δομή, εξαιτίας της αμοιβαίας τους βαρύτητας. Εντέλει, οι δύο γαλαξίες θα συγχωνευθούν πλήρως σε έναν γιγάντιο ελλειπτικό γαλαξία. Επειδή, όμως, το φυσικό μέγεθος των άστρων είναι απειροελάχιστο σε σχέση με τις τεράστιες αποστάσεις που τα χωρίζουν, τα άστρα του ενός γαλαξία «διέρχονται» ανάμεσα από τα άστρα του άλλου, γι’ αυτό και μεμονωμένες αστρικές συγκρούσεις, εάν συμβαίνουν, είναι εξαιρετικά σπάνιες. Κατά την διάρκεια, όμως, των γαλαξιακών συγκρούσεων, οι παλιρροϊκές δυνάμεις που αναπτύσσονται μεταξύ των δύο γαλαξιών, σε συνδυασμό με τις συγκρούσεις των γιγάντιων αέριων νεφών που εμπεριέχουν μεταξύ τους, δίνουν το έναυσμα για μία εκρηκτική περίοδο αστρογένεσης.

Credit: NASA/ESA and The Hubble Heritage Team (STScI)

π